Selam Dünyalı! Sosyal medyada gezerken okul koridorlarında dolaşırken duyduğun o sesi biliyorsun: “Şaka yapıyoruz!”, “Sensin abartan!”, “Duygusal mısın nesin?”. Arkadaşlık maskesi takmış, kendini güçlü hissetmek için başkalarını ezmeye çalısan bir gürültü.

İstanbul’da da Çanakkale’de de aynı senaryo. Yaş 13, 15, 17… Fark etmez. Zorbalık, kılık değiştirip karşımıza çıkıyor. Peki, bu “sıkıntı yapana ben de yaparım” döngüsü nereye kadar? Şiddet, -fiziksel ya da dijital- asla bir çözüm değil. Oyunun kuralını değiştirmen lazım.

1. Sessiz Kalmak Yerine, Doğru Sesi Bul: Zorba, sessizliğini onay olarak görür. “Bana mı oluyor?” demekten, “Bunu yapmayı bırak” demekten asla çekinme. Bu, en büyük tokattır.
2. Yalnız Değilsin, Gücünü Birleştir: Eğer bir zorbalığa şahit olursan, mağdur olan kişinin yanında dur. “Bu yaptığın doğru değil” demek, o kişiye hayat verebilir. Zorbalar, genellikle kalabalığa karşı ses çıkaramaz.
3. Bir Yetişkine “İhbar Etmek” Değil, “Çözüm Aramak”tır: Öğretmenine, rehberlik servisine, ailene durumu anlatmak. Bu, ispiyonculuk değil, kendini ve başkalarını korumaktır. Çözümün bir parçası ol.
4. Dijital Zorbalığa “Görmezden Gel” Tuşu: Rahatsız eden bir mesaj, alaycı bir yorum mu gördün? Engelle, ekran görüntüsünü al, bildir. Onun gücü, senin tepkisizliğindi. Tepki vererek onu güçsüz bırakırsın.
5. Kendi Gücünü Keşfet: Zorbalar, genellikle kendini güvensiz hisseden kişilerdir. Sen, kendi gücünü hobilerinde, başarılarında, gerçek arkadaşlıklarında keşfet. Bir zorbanın senin hakkında söyledikleri, senin kim olduğunu asla tanımlayamaz.
Unutma: Okul, hayatın provası değil, ta kendisidir. Burada kurduğun ilişkiler, öğrendiğin dersler, hayatının geri kalanını şekillendirir. Nefreti değil, saygıyı yay. Zorbalığı değil, arkadaşlığı büyüt.

“Meşru Hale Gelir” mi? Asla!
Şiddet, bir sorunu çözmez, sadece daha büyük bir sorunun fitilini ateşler. “Bana yapılanı ben de yapayım” mantığı, seni, sen olmaktan çıkarır. Seni, asla özgüvenli ve mutlu etmeyecek bir kısır döngüye sokar. 13 yaşında bir çocuğun şiddeti meşrulaştırması, “yarın katliam var” gibi mesajlar atması, içinde biriken acizliğin, çaresizliğin ve iletişimsizliğin dışa vurumudur. Bu bir yardım çığlığıdır, ancak bu çığlık, başkalarına zarar veriyorsa görmezden gelinemez.
Gerçek güç, zorbalık yapmak değil, ona göğüs germektir. Tıpkı Ters Akor okuyucularının yaptığı gibi. O, sevdiği için garip şakalar yapar ama asla kimseyi aşağılamaz, küçük düşürmez veya kalbini kırmaz. Onun gücü, kendinden emin oluşundan gelir.
Peki, Gerçek “Ters Akor’lar Ne Yapar?

Çünkü gerçek güç, birini ezmekte değil, onu kaldırmaktadır.

Ters Akor’da herkesin notu yüksek, egoları alçak olsun.